Σχετικά με μας

 

Μέλη Εργαστηρίου

ΠΕΔΙΑ ΕΡΕΥΝΑΣ

Ε. Σκούρτου, Καθηγήτρια

·        Μάθηση μέσω Προφορικού – Γραπτού Λόγου

·        Προφορικότητα, Γραπτός Λόγος, Πολυγραμματισμοί

·        Δημιουργική Ανάγνωση και Γραφή

·        Γλωσσική Πολυμορφία, Διγλωσσία και Μάθηση

·        Χαρτογράφηση Γλωσσών

 

Γ. Παπαντωνάκης, Αναπληρωτής Καθηγητής

·        Παιδική Λογοτεχνία: Θεωρία και Πράξη

·        Λογοτεχνία και Παιδική Λογοτεχνία

·        Το Παιδί στη Λογοτεχνία των Ενηλίκων

·        Παιδικά Μυθιστορήματα Επιστημονικής Φαντασίας

 

Β. Κούρτη-Καζούλλη, Επίκουρη Καθηγήτρια

·        Διγλωσσία

·        Διδασκαλία δεύτερης γλώσσας

·        Διδασκαλία Γλώσσας και Νέες Τεχνολογίες

·        Σχεδιασμός, Δημιουργία και Αξιολόγηση Εφαρμογών για τη Διδασκαλία Γλωσσών σε Ηλεκτρονικά Περιβάλλοντα

 

Λ. Χριστοδουλίδου, Επίκουρη Καθηγήτρια

·        Νεοελληνική Λογοτεχνία – Κυπριακή Λογοτεχνία

·        Διδακτικές Προσεγγίσεις Κειμένων Νεοελληνικής  Λογοτεχνίας

·        Νεοελληνική Λογοτεχνία και Αρχαιοελληνικός Μύθος

 

Θ. Αγγής, Λέκτορας

·        Εφαρμοσμένη Γλωσσολογία

·        Η Ελληνική ως Ξένη Γλώσσα

·        Συγκριτική ανάλυση Γερμανικής, Αγγλικής, Γαλλικής, Ιταλικής, Νεοελληνικής Γλώσσας

 

Γ. Κατσαδώρος, Λέκτορας

·        Λαογραφία

·        Λαϊκή Λογοτεχνία

·        Παιδαγωγικά της Λαογραφίας

·        Η Διάχυση του Αισώπειου Μύθου στην Ευρώπη 

 

Αναστασία Πολεμικού, ΕΕΔΙΠ

 

Μαριάνθη Οικονομάκου, Συμβασιούχος Διδάσκουσα

 

 

 
 

 

Άτυπος τομέας Γλώσσας, Λογοτεχνίας, Λαογραφίας

Οι φοιτητές/τριες που ολοκληρώνουν το Πρόγραμμα Σπουδών είναι σε θέση:
 

α.
Ως προς τη γλώσσα:

Να κατανοούν τη δομή της Ελληνικής ως πρώτης ή δεύτερης γλώσσας και να τη διδάσκουν αντίστοιχα σε τάξεις του δημοτικού σχολείου, σε συμβατικό και ηλεκτρονικό περιβάλλον.
Οι Πρακτικές ασκήσεις στη γλώσσα σε τρεις φάσεις δίνουν τη δυνατότητα στους φοιτητές/τις φοιτήτριες να εξοικειωθούν με τη γλωσσική πραγματικότητα στη σχολική τάξη, να παρακολουθήσουν τη διαχείριση συγκεκριμένων γλωσσικών ζητημάτων (π.χ. τη διαχείριση του γλωσσικού λάθους, την αξιοποίησή του ή μη από τον/την εκπαιδευτικό), να σχεδιάσουν και να εφαρμόσουν ενότητες στη διδασκαλία της γλώσσας, όπου δημιουργικά αξιοποιούνται τα θεωρητικά μοντέλα και τα μεθοδολογικά εργαλεία που έχουν αναπτύξει μέσω των σπουδών τους, καθώς και οι δικές τους παρατηρήσεις πεδίου κατά τη διάρκεια της πρώτης φάσης τν πρακτικών τους ασκήσεων.

Πλέον των θεωρητικών / μεθοδολογικών γνώσεων σχετικά με την ελληνική γλώσσα και τη διδασκαλία της ως πρώτη γλώσσα στο δημοτικό σχολείο, οι φοιτητές/τριες που ολοκληρώνουν το Πρόγραμμα Σπουδών είναι σε θέση να κατανοούν τη γλωσσική πολυμορφία της ελληνικής κοινωνίας, πώς αυτή μεταφέρεται στο σχολείο, δημιουργώντας διγλωσσία και πώς αυτή η διγλωσσία των μαθητών/μαθητριών μπορεί να αξιοποιηθεί τόσο προς όφελος των ίδιων των δίγλωσσων μαθητών στην κατανόηση της ακαδημαϊκής μορφής της ελληνικής γλώσσας όσο και προς όφελος ολόκληρης της τάξης, και της ελληνικής γλώσσας της ίδιας, αλλά και της κοινωνίας γενικότερα.

Ακόμα πιο εξειδικευμένα, οι φοιτητές/τριες που ολοκληρώνουν το Πρόγραμμα Σπουδών του Τομέα μας είναι σε θέση να αξιοποιούν τις Νέες Τεχνολογίες ως εργαλείο και περιβάλλον για την αποτελεσματικότερη διδασκαλία/ μάθηση της γλώσσας συγχρονικά ή ασύγχρονα, στην ίδια την τάξη ή από απόσταση με άλλες αδελφοποιημένες τάξεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, συμβάλλοντας στην ανταλλαγή τεχνογνωσίας, περιεχομένων (κειμένων) και στη δημιουργία / ισχυροποίηση κινήτρων για την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας από μετανάστες, παλιννοστούντες και ομογενείς μαθητές.

Ως προς τη Λογοτεχνία

Ως προς τη Λογοτεχνία, οι φοιτητές/τριες που ολοκληρώνουν το Πρόγραμμα Σπουδών του Τομέα μας έχουν εξοικειωθεί με τη Λογοτεχνία ενηλίκων και παιδιών σε Ελλάδα και Κύπρο, για τις διασυνδέσεις μεταξύ τους και με τις λογοτεχνίες του ευρύτερου μεσογειακού, βαλκανικού, ευρωπαϊκού και διεθνούς χώρου. Μέσα από σχέδια εργασίας, οι φοιτητές/τριες αναπτύσσουν ικανότητες αξιοποίησης της λογοτεχνίας στη σχολική ζωή τόσο ως μέρος ενός γενικότερου προγράμματος γραμματισμού όσο και πιο εξειδικευμένα σε προγράμματα δημιουργικής ανάγνωσης, εστιασμένα στο έργο ενός συγκεκριμένου / μίας συγκεκριμένης συγγραφέως, με σκοπό, οι μαθητές/μαθήτριες να έρθουν σε επαφή και να εμβαθύνουν σε αυτό το έργο και να αναπτύξουν τη δική τους δημιουργικότητα.
Και στην περίπτωση των σπουδών στα αντικείμενα της Λογοτεχνίας και της Παιδικής Λογοτεχνίας, η χρήση των Νέων Τεχνολογιών προσφέρεται ως σημαντικό εργαλείο και περιβάλλον.
 

Ειδικότερα, ως προς τη Λογοτεχνία και την Παιδική Λογοτεχνία, κατά τη φοίτησή τους στο Π.Τ.Δ.Ε. Πανεπιστημίου Αιγαίου, οι φοιτητές  θα μυηθούν   στη Λογοτεχνία σε Ελλάδα και Κύπρο και στην  Ελληνική Παιδική Λογοτεχνία (σύντομη ιστορία τους, τάσεις και ρεύματα, τεχνοτροπίες και  κυριότεροι εκπρόσωποι των Σχολών – λ.χ. Κρητική, Επτανησιακή, Α & Β Αθηναϊκή κ.ά.), και αυτό αποτελεί και το γενικότερο μαθησιακό στόχο του γνωστικού αντικειμένου Λογοτεχνία με έμφαση στην Παιδική Λογοτεχνία, το οποίο δίνει έμφαση στο β΄ σκέλος, την Παιδική Λογοτεχνία. Με βάση τους ειδικότερους στόχους, οι φοιτητές:
 

Θα μάθουν τι είναι Λογοτεχνία και τι Παιδική Λογοτεχνία με σκοπό  να συνειδητοποιήσουν  διαφορές ανάμεσα στη Λογοτεχνία για παιδιά και νέους και  στη Λογοτεχνία για ενήλικες.
 

Θα διαμορφώσουν μια όσο είναι δυνατόν πιο ολοκληρωμένη εικόνα για την  ελληνική Παιδικ’η Λογοτεχνία.
 

Θα μάθουν τα κειμενικά είδη, τα οποία εξετάζει η Λογοτεχνία και η Παιδική Λογοτεχνία.
 

Θα ενημερωθούν για τις τάσεις που υπάρχουν στην Παιδική Λογοτεχνία και  στη Λογοτεχνία για ενήλικες, καθώς και  για τα  λογοτεχνικά ρεύματα στη Λογοτεχνία για ενήλικες και στην Παιδική Λογοτεχνία.
 

Θα ενημερωθούν για τη θεωρία της Παιδικής Λογοτεχνίας.
 

Θα μυηθούν στις θεωρίες Λογοτεχνίας και στη δυνατότητα προσαρμογής
τους  στην Παιδική Λογοτεχνία, ώστε να προσεγγίζουν διδακτικά ένα λογοτεχνικό κείμενο με βάση μια θεωρία Λογοτεχνίας της επιλογής τους. Επομένως, θα ενημερωθούν σε στοιχεία Διδακτικής της Παιδικής Λογοτεχνίας και της  Λογοτεχνίας για ενήλικες με βάση τις θεωρίες Λογοτεχνίας, ώστε να διατηρηθεί η αισθητική απόλαυση του λογοτεχνικού κειμένου και να μην εξαφανιστεί με την εφαρμογή μεθόδων της Παιδαγωγικής και της Διδακτικής.

 

Θα προσεγγίζουν κείμενα της Παιδικής Λογοτεχνίας με βάση θεωρίες Λογοτεχνίας και όχι αυτοσχεδιάζοντας ή με βάση όσα τους προσφέρουν τα ποικίλα βοηθήματα που κυκλοφορούν στο εμπόριο. Σημαντικός αρωγός εδώ είναι οι Νέες τεχνολογίες, οι οποίες θα λειτουργήσουν ως εργαλείο έρευνας, καθώς ο εκπαιδευτικός θα αναζητά μελέτες για τη Λογοτεχνία σε έγκυρα περιοδικά στο διαδίκτυο, ενώ στην τάξη μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τους μαθητές μόνο ως εργαλείο έρευνας και πάλι, για να αναζητήσουν πληροφορίες για ένα/μια συγγραφέα ή να επικοινωνήσουν μαζί του/της ασύγχρονα ή συγχρονικά.

 

Στα επιμέρους μαθήματα, τίθενται συγκεκριμένοι ανά μάθημα  στόχοι, οι οποίοι είναι τόσο βραχυπρόθεσμοι όσο και μακροπρόθεσμοι. Οι μακροπρόθεσμοι ουσιαστικά καλύπτουν όλο το φάσμα της Λογοτεχνίας και της Παιδικής Λογοτεχνίας και συνοψίζονται στο  να γίνουν οι φοιτητές δια βίου  επαρκείς και κριτικοί αναγνώστες ενός λογοτεχνικού κειμένου και να είναι σε θέση να μετακενώσουν την αγάπη τους  για το λογοτεχνικό βιβλίο στους μαθητές τους (φιλαναγνωσία). Καθώς αναφερθήκαμε ανωτέρω σε ανά μάθημα στόχους, εντελώς ενδεικτικά, αναφερόμαστε στους στόχους του μαθήματος Εισαγωγή στο Ελληνικό Παιδικό Μυθιστόρημα Επιστημονικής Φαντασίας, οι οποίοι συνοψίζονται εν ολίγοις στους εξής:
 

Να ενημερωθούν οι φοιτητές για το περιεχόμενο της επιστημονικής φαντασίας και  να τη διακρίνουν από τη φαντασία
 

Να ενημερωθούν οι φοιτητές για τα είδη της επιστημονικής φαντασίας
 

Να ενημερωθούν οι φοιτητές για τη θεματογραφία της επιστημονικής φαντασίας και τη σχέση της με άλλες επιμέρους επιστήμες (κοινωνιολογία, οικολογία, πολιτική, ψυχολογία, αστροφυσική, ιατρική,  κ.ά.).
 

Να συνειδητοποιήσουν ότι η επιστημονική φαντασία δεν ανήκει στην 
παραλογοτεχνία, όπου πολλοί κριτικοί της λογοτεχνίας, αγνοώντας το ουσιαστικό περιεχόμενο και περιοριζόμενοι αυστηρά στο λογοτεχνικό κανόνα την ενέτασσαν μέχρι πρότινος.

 

Ως προς τη Λαογραφία

Ως προς τη Λαογραφία, οι φοιτητές/τριες που ολοκληρώνουν το Πρόγραμμα Σπουδών του Τομέα μας είναι σε θέση να κατανοούν το λαϊκό πολιτισμό μιας κοινωνίας στο σύνολό του. Από τον ορισμό του, την έρευνα πεδίου, τη διατήρηση και την ανάλυσή του έως τη δεύτερη ζωή του: την ανακύκλωση και την εφαρμογή του, την αναβίωση και την εμπορική χρήση του, τις πολιτισμικές και πολιτικές λειτουργίες του, τη σχέση του με τις εθνικές, κοινωνικές και τοπικές ταυτότητες, ιδίως στην εποχή της παγκοσμιοποίησης. Επίσης να αντιλαμβάνονται την ισχυρή και διαχρονική επίδραση όλων των λαογραφικών ειδών, του πνευματικού ή υλικού βίου, που μεταδίδονται μέσω άτυπων μορφών μάθησης, αλλά επηρεάζουν έντονα και την εκπαιδευτική διαδικασία. Οι παραδόσεις και τα κληρονομημένα καταγραμμένα προφορικά κείμενα αποτελούν αντικείμενα μελέτης, αλλά και επεξηγηματικά εργαλεία για αντιλήψεις και πρακτικές κοινωνικοποίησης που ισχύουν σήμερα. Ό,τι είναι σημερινό συνδέεται με ό,τι υπήρξε και καθίστανται ορατά τόσο οι συνέχειες όσο και οι ασυνέχειες στην κοινωνική οργάνωση των ανθρώπων, αλλά και οι διασυνδέσεις του προφορικού με το γραπτό, του ελληνικού με το βαλκανικό ή μεσογειακό κ.ο.κ.
 Ειδικότερα, ως προς τη Λογοτεχνία και την Παιδική Λογοτεχνία,

β.

Οι φοιτητές/τριες που ολοκληρώνουν το Πρόγραμμα Σπουδών είναι σε θέση:

Να ανασχηματίσουν τις αντιλήψεις τους για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και τη λαογραφία: από ελληνοκεντρικές να τις εμπλουτίσουν με το ευρωπαϊκό και το παγκόσμιο παράδειγμα, σε ομόκεντρους κύκλους. 
Τόσο η γλώσσα όσο και η λογοτεχνία και η λαογραφία τοποθετούνται στο επίκεντρο ενός πλέγματος σχέσεων με τις γλώσσες, τις λογοτεχνίες και τη λαογραφία της ευρύτερης περιοχής της Μεσογείου, των Βαλκανίων, της Ευρώπης, αλλά και διεθνώς. Η πολυγλωσσία είναι η δεδομένη γλωσσική συνθήκη που απαιτεί νέες προσεγγίσεις και ανάλογες προσαρμογές στη διδασκαλία γλώσσας, ενώ οι πολιτισμικές επαφές και προσμίξεις μας θέτουν εξίσου μπροστά σε νέες προκλήσεις στο χώρο της λογοτεχνίας και της λαογραφίας.


γ.

Οι φοιτητές/τριες που ολοκληρώνουν το Πρόγραμμα Σπουδών είναι σε θέση:

Να ενισχύσουν την δυνατότητά τους να διαπραγματεύονται μείζονα κοινωνικά ζητήματα διαμέσου της συσχέτισης ζητημάτων γλώσσας, λογοτεχνίας και λαογραφίας με συγκεκριμένες εκπαιδευτικές εξελίξεις.